fbpx

„Przeto oddani posługiwaniu
zleconemu nam przez miłosierdzie,
nie upadamy na duchu”

(2 Kor 4,1)

            Pewnego wieczoru w Londynie dwóch mężczyzn zastanawiało się nad odwołaniem spotkania modlitewnego, które właśnie mieli prowadzić. Wieczór był bardzo zimny i deszczowy.     - Nie sądzę, żeby warto było dziś robić spotkanie. Kto przyjdzie w taką pogodę? - To prawda - powiedział drugi. - Ale uważam, że byłoby to uciekaniem od odpowiedzialości. Spotkanie zostało już ogłoszone i nigdy nie wiadomo, kto może się pojawić.

I kiedy deszcz padał coraz bardziej, kiedy bez przerwy rozlegały się uderzenia piorunów, oni rozpoczęli spotkanie modlitewne. Tego wieczoru przyszła tylko jedna osoba! Ale zjawił się też mężczyzna, który przez przypadek przechodził obok. Zobaczył światło w kaplicy, w której oni się modlili i wszedł do środka, aby schować się przed deszczem. W ten sposób podwoiła się liczba słuchaczy! Gdy usiadł, ciesząc się, że znalazł schronienie, prowadzący spotkanie podkreślał, jak bardzo potrzeba misjonarzy, którzy pracowaliby wśród Indian w Ameryce Północnej. Po spotkaniu jeden z liderów powiedział do drugiego: „Dziś wieczór zupełnie straciliśmy czas”. Jak bardzo się mylił! Do serca mężczyzny, który schronił się w kaplicy, dotarło Słowo Boże i postanowił zmienić swoje życie. W ciągu miesiąca sprzedał swoją firmę i wyruszył pracować jako misjonarz wśród Indian w Kolumnii Brazylijskiej, gdzie przebywał przez 35 lat!

I - otwartość na Ducha Świętego, tzn. pozwolić Mu się pochwycić i prowadzić (kryterium, które jest zasadnicze do rozeznawania, na ile jestem otwarty na Ducha Świętego. To gotowość do zakwestionowania siebie, swoich wizji, przyzwyczajeń, wygody);

II - zakorzenienie w Kościele (trzeba przejść próbę posłuszeństwa i miłości. Nie jest to więc ktoś świeżo nawrócony, ale ktoś, kto cierpiał dla Chrystusa);

III - dobre przewodzenie najpierw swojemu domowi, najbliższemu środowisku;

          Utrzymująca się w Polsce wysoka liczba powołań do kapłaństwa - za łaską Bożą - sprawia, że Kościół w naszym kraju dysponuje stosukowo dużą liczbą kapłanów. W większości polskich diecezji nie ma problemu z obsadą placówek duszpasterskich, a wielu polskich kapłanów wspomaga wspólnoty katolickie w innych, uboższych w powołania, krajach. Dlatego w naszym Kościele to właśnie kapłan jest niekwestionowanym liderem życia relijnego, a jego obecność zdecydowanie dominuje we wszystkich niemal przejawach życia Kościoła.

            Z drugiej strony świeccy, pomimo wielu pozytywnych zmian odzwierciedlających soborową odnowę Kościoła, z trudem torują sobie drogę do bardziej podmiotowej obecności w Kościele. Poza wyjątkowymi sytuacjami, są postrzegani i czują się ciągle raczej „przedmiotem” duszpasterskiej posługi kapłanów.

         Od 13 marca 2013 roku papież Franciszek stoi na czele Kościoła katolickiego – czyli jest ewangelicznym liderem, który prowadzi Bożą owczarnię do zdrojów zbawienia. Nie ulega wątpliwości, że styl jego przewodzenia stanowi inspirację dla odpowiedzialnych w świecie za różnego rodzaju wspólnoty, począwszy od rodziny przez większe czy mniejsze grupy i ruchy religijne. Warto więc zastanowić się, co we Franciszkowym stylu – charyzmacie jest warte zauważenia i naśladowania[1].


Ciekawe, czy jest lider, który nigdy nie doświadczył bezradności w sytuacji, kiedy planował zrealizowanie zadania razem z innymi i nagle został sam. Wszyscy bowiem stwierdzili, że „się nie nadają”, że „nie mają czasu”, że „zmienili zdanie”…

Tak często mamy piękne plany i marzenia, które jednak nie zostają zrealizowane, ponieważ do pracy nad ich urzeczywistnieniem zabierają się ludzie o niedojrzałej osobowości. Bardzo często do naszych grup trafiają ludzie niedojrzali, z poważnymi problemami, które skutecznie ukrywają, a które ujawniają się w najmniej odpowiedniej chwili. Mamy wzniosłe duchowe ideały, które wskutek niedojrzałej natury ludzkiej zostają ciągle marzeniami. Mając na uwadze prozę życia oraz dogmatyczne stwierdzenie, że „łaska buduje na naturze”, spróbujmy przeanalizować kryteria, które warunkują dojrzałą osobowość.

 

Często można spotkać się z opinią, że starość się Panu Bogu nie udała. Gdy mija okres pełnej aktywności zawodowej i rodzinnej, przechodzi się na emeryturę, a dorosłe dzieci się usamodzielniają i nie liczą się już ze zdaniem rodziców, pojawia się uczucie bezużyteczności. Gdy do tego dołączą się ograniczenia zdrowotne a starsza osoba potrzebuje opieki i pomocy młodszych i bardziej sprawnych – może pojawić się przekonanie, że już nie tylko nie jest ona nikomu potrzebna, ale i stała się dla innych balastem, zbędnym ciężarem. Stąd już tylko krok do mentalności eutanazyjnej.

Twoje konto w Bibliotece Formacji

Nie masz aktywnych subskrypcji

Dostępne subskrypcje

Dostęp do 10 filmów formacyjnych przygotowanych dla uczestników Seminarium Uzdrowienia Wewnętrznego.
Średni czas trwania jednego filmu to ok. 1h 10min.

Dostęp (odczyt) do materiałów formacyjnych przygotowanych na potrzeby Seminarium Uzdrowienia Wewnętrznego. W skład materiałów wchodzi Wstęp do SUW (jak dobrze przeżyć seminarium) oraz rozważania na każdy dzień (10 tyg,) dostosowane do konferencji wideo.

Biblioteka formacji
Mija 50 lat od pojawienia się nowych ruchów charyzmatycznych w Kościele katolickim. Charyzmaty, o których czytamy w Biblii, zaczęły występować na...
To tytułowe zdanie stało się hasłem reklamowym naszej poradni małżeńskiej. Któregoś dnia jedna z osób przechodzących koło samochodu, na którego...
„Przeto oddani posługiwaniu zleconemu nam przez miłosierdzie, nie upadamy na duchu” (2 Kor 4,1) Pewnego wieczoru w Londynie dwóch mężczyzn...
Ewangelie i Listy Apostolskie uczą, że braterskie napominanie w relacjach między chrześcijanami jest czymś właściwym, a nawet w większości...
I - otwartość na Ducha Świętego , tzn. pozwolić Mu się pochwycić i prowadzić (kryterium, które jest zasadnicze do rozeznawania, na ile jestem...
Newsy
Dziękujemy za zainteresowanie spotkaniem. transmisję możemy obejrzeć bezpłatnie na https://dobremedia.org
Dzisiaj w Częstochowie miało miejsce spotkanie zespołu inicjującego powstanie Krajowych Służb Komunii CHARIS (CNSC). Spotkaniu przewodniczył bp...
W Lublinie odbyły się pierwsze Ogólnopolskie Warsztaty Projekt Woda Żywa . Celem warsztatów było przygotowanie wspólnot Odnowy do prowadzenia...
W piątek i w sobotę 19-20 czerwca 2020r. w Borzęcinie Dużym odbyło się spotkanie Krajowego Zespołu Koordynatorów (KZK) Katolickiej Odnowy w Duchu...
Aktualizacja (zapisy na seminarium bedą odbywać się przez Bibliotekę formacji) Zapraszamy serdecznie do postawienia kolejnego kroku wiary, jakim...