Spis treści

Te trzy rzeczy – chrzest w Duchu Świętym, jedność w ciele Chrystusa i służba ubogim – są formami świadectwa, do dawania którego wszyscy jesteśmy powołani na mocy chrztu, dla ewangelizacji świata. Chodzi o ewangelizację, która nie jest prozelityzmem, ale przede wszystkim świadectwem: świadectwem miłości. „Zobaczcie, jak się miłują”. To właśnie robiło wrażenie na tych, którzy spotkali pierwszych chrześcijan. „Zobaczcie, jak oni się miłują”.

               Czasami o wielu wspólnotach można by raczej powiedzieć: „Zobaczcie, jak oni plotkują o sobie nawzajem!”. To nie pochodzi od Ducha Świętego. „Zobaczcie, jak oni się miłują”. Ewangelizować to kochać; to dzielić się miłością Boga z każdym: mężczyzną, kobietą i dzieckiem. Można ustanowić biura ewangelizacji, można starannie zaplanować i wdrożyć programy, ale bez miłości, bez wspólnoty są bezużyteczne! „Zobaczcie, jak oni się miłują”. Na tym właśnie polega wspólnota. W drugim liście św. Jana znajduje się ostrzeżenie, napomnienie, w wersecie 9. Mówi ono: „Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce [Chrystusa], ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce [Chrystusa], ten ma i Ojca, i Syna” (2 J 2,9).

               Być może niektórzy będą kuszeni, by pomyśleć: „Nie, zorganizujmy to w ten lub inny sposób, zbudujmy ten dom w ten lub inny sposób…”. Ale miłość musi być najważniejsza. Z samą ideologią lub metodologią możemy „wyjść poza” wspólnotę, a Jan powiedział nam: „To jest duch świata, a nie Duch Boży”. „Zobacz, jak się kochają”.

Drodzy członkowie Odnowy Charyzmatycznej, nurtu łaski Ducha Świętego, bądźcie świadkami tej miłości! I proszę, módl się za mnie.

               A teraz chciałbym przewidzieć o dwadzieścia pięć minut – później, jeśli chcecie, możecie to zrobić sami – ale razem z wami chciałbym przewidzieć do dwudziestu pięciu minut akt, który cały Kościół realizuje dzisiaj: minuta ciszy dla pokoju. Czemu? Bo dziś jest rocznica, piąta rocznica spotkania tutaj w Watykanie między prezydentami państwa palestyńskiego a państwem Izrael. Modliliśmy się razem o pokój, a dziś na całym świecie, po trzynastu godzinach, nastąpi chwila ciszy. Zróbmy to teraz, przed błogosławieństwem, wszyscy razem, stojąc. Dziękuję Ci. Dla społeczności Odnowy być cichym jest coś niemal heroicznego!. Dziękuję Ci! A teraz dam ci moje błogosławieństwo. Chrystus zmartwychwstał!

               A teraz chciałbym antycypować o dwadzieścia pięć minut – później, jeśli chcecie, możecie to zrobić sami – ale razem z wami chciałbym uprzedzić o dwadzieścia pięć minut akt, który podejmuje dziś cały Kościół: minuta ciszy dla pokoju. Czemu? Bo dziś jest rocznica, piąta rocznica spotkania tutaj w Watykanie między prezydentami państwa palestyńskiego a państwem Izrael. Modliliśmy się razem o pokój, a dziś na całym świecie, o godzinie trzynastej, nastąpi minuta ciszy. Zróbmy to teraz, przed błogosławieństwem, wszyscy razem, stojąc. Dziękuję Wam. Dla wspólnot Odnowy trwanie w ciszy jest czymś niemal heroicznym!. Dziękuję Wam! A teraz dam Wam moje błogosławieństwo. Chrystus zmartwychwstał!

Tłumaczenie: ks. Wojciech Nowacki