fbpx

Wspólnota chrześcijańska, w której sprawowana jest liturgia i przekazywana żywa wiara staje się miejscem uzdrowienia dla wielu osób, gdyż jest mistycznym ciałem Chrystusa – Kościołem, w którym On sam jest obecny. Dużo jednak zależy od postawy i zaangażowania osoby, która szuka uzdrowienia; od tego czy chce wyjść na spotkanie Jezusowi, powierzyć Jemu swoje rany i przyjąć Jego sposób leczenia. Dlatego przez wiele lat Seminarium Uzdrowienia Wewnętrznego proponowano tym członkom wspólnoty, którzy przeszli już etap pogłębionej ewangelizacji. Wymaganym minimum pozwalającym wziąć udział w SUW w naszej diecezji było:

 

  • Przeżycie REO – Rekolekcji Ewangelizacyjnych Odnowy lub innych rekolekcji kerygmatycznych (kurs „Nowe życie”, Seminarium Odnowy Wiary, itp.)
  • Udział we WSE – Wspólnotowym Studium Ewangelii (synoptycznej czyli Łukasza, Marka, lub Mateusza)
  • Uczestniczenie w SPW – Seminarium Podstaw Wiary (Kościoła Katolickiego)

Przejście przez wymienione wyżej seminaria umożliwia nam uczynienie trzech fundamentalnych duchowych „kroków”, które jak wiemy z doświadczenia całkowicie zmieniają naszą relację z Bogiem.

  • Pierwszy z nich to świadome odnowienie przymierza chrztu (czyli to, co w Odnowie nazywamy „przyjęciem Jezusa Chrystusa jako swojego jedynego Zbawcę i jedynego Pana”) oraz świadome poddanie się prowadzeniu Ducha Świętego czyli dojrzałe korzystanie z darów otrzymanych w sakramencie bierzmowania (tj. „chrzest w Duchu Świętym”). W języku teologii mówi się, że jest to przyjęcie opcji fundamentalnej dla swojego życia.

We wspólnotach Odnowy w Duchu Świętym do podjęcia tej decyzji, aby była ona świadoma i dobrowolna, przygotowujemy się podczas REO (Rekolekcji Ewangelizacyjnych Odnowy) poznając kerygmat czyli istotę Dobrej Nowiny, którą przyniósł nam ludziom Boży Syn. Jest to nie tylko obiektywna prawda o miłości Boga do człowieka ale jednocześnie (i przede wszystkim) jest to skierowane do każdego z nas osobiście zaproszenie ze strony Boga do wejścia w zażyłą relację przyjaźni z Nim. Kiedy na objawioną nam przez Jezusa Miłość Bożą odpowiadamy zaufaniem powierzając się Jego woli, wówczas wypełnia On swoją obietnicę przychodząc w Duchu Świętym w sposób odczuwalny dla nas.

Doświadczenie miłującej obecności Boga jest czymś więcej niż znajomość teorii, historii biblijnej czy teologii. Jest to rzeczywiste, realne spotkanie z Bogiem żywym, z niewidzialnym ale obecnym wśród nas zmartwychwstałym Chrystusem. To doświadczenie zmienia wszystko, gdyż przenosi nas z poziomu wyznawania religii (przestrzegania prawa: nakazów i zakazów, etyki czy moralności, idei dobra, uznawania jakiś wartości) na poziom żywej relacji z Bogiem.

Bardzo trudno ubrać w proste słowa tą zmianę tak, by było to zrozumiałe dla wszystkich. Ci, w których ona już nastąpiła najczęściej wyrażają to w swoim świadectwie w ten sposób: „Od tego momentu wiara stała się osobistym, intymnym dialogiem między Bogiem, a mną. Słucham bo wiem, że Bóg do mnie mówi i dzięki Duchowi Świętemu mogę Go usłyszeć (wewnętrznie). Mówię do Jezusa bo wiem, że On mnie słyszy, kocha i chce, abym mówił o wszystkim. Gdy Bóg odpowiada na moje prośby, a często robi to przez różne wydarzenia, widzę Jego dzieła, a rozpoznaję je dlatego, że ich z wiarą oczekuję.”

Ten pierwszy krok (poznanie i przyjęcie Dobrej Nowiny), sprawia, że rodzimy się do nowego życia, do życia duchowego, dlatego mówimy o „narodzinach z Ducha Świętego”. Od tej chwili możliwy jest nasz rzeczywisty dialog z Bogiem. Dzięki temu stajemy się zdolni do świadomego współdziałania z łaską Ducha Świętego dla naszego zbawienia czyli całkowitego uzdrowienia.

  • Drugi duchowy krok, możliwy jest dopiero po zrobieniu tego pierwszego, czyli dla osób, które już mają doświadczenie spotkania z żywym Bogiem. Dopiero teraz mogą poznać prawdziwe Oblicze Boga w osobie Jezusa Chrystusa, przez wpatrywanie się w jego życie i słuchanie Jego nauki w Duchu Świętym. Dokonuje się to podczas Studium Ewangelii.

Nie wystarczy samo przeczytanie Ewangelii, nawet uważna lektura może być bezowocna dla naszego życia jeżeli nie stanie się osobistym dialogiem ze Zmartwychwstałym Chrystusem. Jest to możliwe tylko w Duchu Świętym. Studium Ewangelii to rozważanie Słów Jezusa Chrystusa i zgłębianie sensu Jego czynów po to, aby pełnić wolę Boga. Owocem potwierdzającym jest nasza duchowa przemiana gdyż wtedy. Bóg kształtuje nasze wnętrze i stwarza nas na nowo. Czyni to mocą Ducha Świętego obecnego w Bożym Słowie.

To bardzo ważne, byśmy poznali Boga naprawdę, i zweryfikowali swoje błędne, wyobrażenia o Nim zbudowane na tym, co kiedyś usłyszeliśmy od innych osób i co sami sobie dopowiedzieliśmy. Fałszywe obrazy Boga są najgroźniejszym z podstępów przeciwnika naszego zbawienia, ponieważ nas od Boga oddalają. Jedne rodzaje kłamstw powodują ucieczkę (od bożka dyktatora), inne prowadzą do handlowania (z bożkiem sukcesu), inne wpychają w uzależnienia (gdy czcimy bożka aprobującego nasz grzech), inne prowokują do nienawiści (dla uczczenia bożka prawa i władzy) itd. 

Dlatego zaraz po rekolekcjach ewangelizacyjnych (REO) rozpoczyna się Wspólnotowe Studium Ewangelii (WSE). Celem studium Ewangelii jest poznanie myśli Boga, aby stały się naszymi myślami, oraz poznanie Jego sposobu działania (Jego dróg), aby stały się naszym sposobem działania (czyli naszymi drogami). Dlatego na pierwszym miejscu jest szukanie w Ewangelii objawionej nam przez Jezusa prawdy, którą mamy się kierować przez całe nasze życie. Gdy znajdziemy taką uniwersalną prawdę, musimy ją odnieść do siebie, wyciągnąć wniosek, a potem prosić Ducha Świętego, aby dał nam po-moc do realizowania jej w życiu. 

Od tego momentu zaczyna się rzeczywiste i praktyczne (a nie teoretyczne i pozorne) wejście na drogę wiary i nawrócenia przez stawanie się uczniem Jezusa Chrystusa. Wszystkie Jego obietnice są dane dla tych, którzy usłuchają Jego wezwania: „Pójdź za Mną”. Jest to wezwanie do pójścia w Jego ślady czyli do naśladowania Go w Jego relacji z Bogiem Ojcem i w Jego relacjach z ludźmi. Dlatego musimy poznać Ewangelię, usłyszeć co Jezus mówi, zobaczyć, co czyni, jaką ma postawę wobec innych, do czego nas zachęca i przed czym nas ostrzega. Chodzi o to, by stać się uczniami, którzy są zasłuchani i zapatrzeni w swojego Mistrza, wszystkiego uczą się od Niego, aby potem czynić to samo, co On. Czym innym jest usłyszeć od kogoś o Jezusie (nawet coś wspaniałego budzącego nasz podziw), a czym innym słuchanie Go osobiście i trwanie w przyjaźni z Nim. 

  • Trzeci krok dokonuje się podczas Seminarium Podstaw Wiary. Jednak muszą go poprzedzać dwa już wymienione, czyli: doświadczenie spotkania z Bogiem żywym (działającym tu i teraz) i pójście za z Jezusem, aby poznać i umiłować Boga prawdziwego: Trójcę Świętą. Dopiero wtedy możemy zrozumieć czym są sakramenty i zacząć świadomie korzystać z danych Kościołowi źródeł Bożej łaski.

Seminarium Podstaw Wiary (SPW) ma na celu oddzielenie tego, co należy do depozytu wiary katolickiej przekazywanego nam przez Kościół, od tego, co jest herezją, pogańskim wierzeniem, kłamstwem, lub po prostu błędnym wyobrażeniem spowodowanym brakiem wiedzy. SPW przez uważną lekturę Katechizmu Kościoła Katolickiego pozwala nam na nowo odkryć tajemnice naszej wiary (dogmaty, credo) i uświadomić sobie czym są sakramenty, Słowo Boże i modlitwa. Chodzi przede wszystkim o to byśmy usunęli z naszego sposobu myślenia błędne nauki, synkretyzm religijny, przesądy i fałszywe interpretacje Ewangelii głoszone przez media.

Największym zagrożeniem dla współczesnego człowieka jest bowiem nadmiar informacji i niechęć do sprawdzania wiarygodności ich źródeł, co daje szerokie pole do działania samozwańczym guru (pseudoautorytety) i różnym sektom (też pseudochrześcijańskim). Skutkiem tego jest absurdalne przekonanie, że do nieba idą wszyscy (apokatastaza) połączone z reinkarnacją (wędrówka dusz ludzkich wcielających się po śmierci w zwierzęta) i ideą „ważenia grzechów” (sądy egipskich bożków). Przekonanie o przeznaczeniu bywa łączone z magią i nabywaniem niezwykłych mocy dostępnych dla wybranych i adeptów różnych sztuk wschodu, wróżbami, amuletami itp.

Jest to całkowite zaprzeczenie prawdy o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym, który stał się człowiekiem, aby ofiarować zbawienie tym, którzy pragną zjednoczenia z Bogiem,  komunii z Nim.

Zrozumienie tego, czym są dary Boga zachowane w Kościele, zatrzymało się u wielu osób na poziomie wiedzy dziecka. (Mimo, że żyjemy w kraju gdzie nie ma analfabetyzmu, istnieje nauka religii w szkole, a w każdą niedzielę Msza jest sprawowana w języku polskim.) Chodzi o traktowanie wiary jako zbioru nakazów i zakazów, którymi posługiwali się rodzice, aby utrzymać dyscyplinę. Dotyczy to na przykład Dekalogu, który wiele osób postrzega jako zewnętrzne prawo, ciężar (kamienne tablice), a nie jako ochronę przed złem (a przecież przykazania mówią o tym, że to mnie nie można zabić, okraść itd.) Wiele osób dopiero podczas Seminarium Podstaw Wiary odkrywa, że Dekalog to dar przymierza z Bogiem, który miłuje dobro i prawdę, i dlatego uczy nas takiej drogi życia. Modlitwa powoli przestaje być dla nich recytowaniem poezji religijnej, a staje się serdeczną rozmową z miłującym Zbawcą, a dzięki Niemu także z Bogiem Ojcem. Podobnie jest ze wszystkimi sakramentami, które nie są już obowiązkiem (czymś co musimy robić) lecz okazją do bliskiego spotkania z Bogiem, który obdarowuje nas łaską dla naszego szczęścia. Zaczynają też rozumieć, że Msza Święta nie jest tylko pamiątką dawnych wydarzeń, sentymentalnym wspomnieniem lecz uobecnieniem Ofiary Jezusa złożonej na krzyżu. To odkrycie, że my ludzie możemy wejść w komunię ze Zmartwychwstałym Panem, który przychodzi do nas pod postacią Słowa i Chleba, jest dla wielu początkiem uzdrowienia i głębokiej duchowej przemiany. Wcześniej jednak musieli zrozumieć, że dar otrzymuje ten, kto osobiście spotka się z Bogiem i ufnie otworzy przed Nim swoje serce, aby przyjąć łaskę płynącą ze Słowa Bożego, sakramentu pojednania i Eucharystii.  

Jak długo nie zrozumiemy czym są i jakie znaczenie dla naszego zbawienia mają dary Boga zachowane w Kościele, tak długo są one dla nas tylko symbolami i nie umiemy ich przyjąć, a to w nich jest uzdrawiająca łaska – miłość Boga. 

ZAPISZ SIĘ NA INTERNETOWE SEMINARIUM UZDROWIENIA WEWNĘTRZNEGO

Zaproszenie
Woda Żywa
Formacja dzieci
Kraj
Zapraszamy serdecznie do postawienia kolejnego kroku wiary, jakim jest wejście na drogę uzdrowienia. Czas pandemii i izolacji nie musi być czasem...
Drodzy Pasterze, Liderzy i członkowie wspólnot Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym w Polsce! Przeżywany przez nas czas jest inny niż dotąd. W naszych...
Drodzy Liderzy, Animatorzy, członkowie grup modlitewnych i wspólnot Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym! W związku z rozprzestrzenianiem się pandemii...
Nowa wizja funkcjonowania i współpracy Krajowego Zespołu Koordynatorów Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym (KZK), przedstawienie bp Andrzeja...
"Duch Jezabel nie działa nigdy sam. Nie chce być łatwo rozpoznany, dlatego „współpracuje” z duchem podziału. Jeśli w jakiejś wspólnocie kościelnej...
Regiony
Jesteśmy małżeństwem od ponad 24 lat. Z każdym rokiem coraz szczęśliwszym. Z Odnową związaliśmy się prawie tyle samo lat temu i jest to równie udany...
W dniach 14-16 lutego 2020 r. w ośrodku rekolekcyjnym „Nadzieja” w Wybrzeżu k. Dubiecka odbył się kolejny weekend formacyjny przemyskiej Odnowy, w...
Dlaczego Formacja Rodzin? Przed wakacjami Pasterze i Liderzy odnowy lubelskiej podjęli kroki, aby zainicjować ponadwspólnotową diakonię rodzin ,...
Charis
PRZESŁANIE CHARIS W PRZYGOTOWANIU DO PIĘĆDZIESIĄTNICY 2020 O. Raniero Cantalamessa OFMCap Dzieje Apostolskie tak opowiadają o tym epizodzie z życia...
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego rozpoczyna działalność Charis, czyli nowy organizm, zajmujący się koordynacją całej Katolickiej Odnowy w Duchu...
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego, 9 czerwca 2019 r. rozpoczął działalność CHARIS, czyli nowy organizm, służący koordynacji Katolickiej Odnowy w...